ดอกโศก

หากใครก็ตามที่ชื่นชอบในนิยายโรแมนติกอย่างดาวพระศุกร์ที่แต่งโดยหม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์แล้วล่ะก็ผมเองเชื่อเหลือเกินครับว่านิยายเรื่องดอกโศกย่อมต้องเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ท่านต้องประทับใจอย่างแน่นอนครับเพราะเนื่องจากว่าเป็นผลงานของนักเขียนท่านเดียวกันนั่นเองครับ ดอกโศกนั้นเป็นเรื่องราวของเด็กสาวผู้หนึ่งที่เป็นลูกที่เกิดจากสุดเขตนายทหารมีชื่อกับคนใช้และเมื่อคนใช้คนดังกล่าวได้ตั้งท้องก็ได้หนีออกจากบ้านมาพร้อมกับลูกในท้องและตั้งชื่อลูกในท้องว่าดอกโศก ดอกโศกเองนั้นช่วยแม่เธอขายหนังสือพิมพ์ตามสี่แยกไฟแดงจนทำให้ได้พบกับสุดเขตอีกครั้ง สุดเขตเองก็พยายามที่จะพาดอกโศกเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยกันแต่แม่ของดอกโศกไม่ยอมดังนั้นเพ็ญพักตร์ลูกสาวคนโตของสุดเขตจึงได้เข้าทางสามีใหม่ของแม่ดอกโศกและซื้อตัวดอกโศกมาและให้มาอยู่ในบ้านในฐานะผู้ดีมีชาติตระกูลแต่ถึงกระนั้นชีวิตของเธอก็ไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิดเพราะเธอเองต้องโดนกดดันและโดนกลั่นแกล้งจากคนอื่นในตระกูลอย่างหนักอีกทั้งยังโดนตราหน้าด้วยว่าเป็นลูกหลานคนใช้แต่เธอเองก็ได้อดทนเรื่อยมาจนกระทั่งในที่สุดความดีของเธอเองก็ได้ทำให้ทุกคนยอมรับในตัวเธอในฐานะลูกหลานคนหนึ่งของตระกูลรวมไปถึงเรื่องราวของความรักที่เธอมีให้กับคนที่รักและเธอยังต้องผจญกับคนที่รักเธอและเข้ามาหวังผลประโยชน์จากตัวเธออีกมากมาย

นิยาย อีโรติค

ถ้าจะถามผมว่านิยายแบบใดที่นักเขียนต่างลงความเห็นว่าเขียนยากที่สุดแล้วล่ะก็ผมเองตอบได้โดยทันทีเลยครับว่านิยายที่เขียนยากที่สุดเห็นทีคงหนีไม่พ้นนิยายแนวอีโรติกหรือแนว 18+ อย่างแน่นอนครับ

สาเหตุที่ผมบอกเช่นนี้นั้นก็เป็นเพราะว่าการใช้สำนวนในนิยายอีโรติกนั้นจะยากกว่านิยายทั่วไปซึ่งในนิยายทั่วไปนั้นขอเพียงแค่เขียนให้รู้พอให้เห็นภาพก็เป็นอันใช้ได้แต่สำหรับนิยายอีโรติกนั้นเราต้องเขียนแบบให้ผู้อ่านมีความรู้สึกและมีอารมณ์ร่วมเปรียบประหนึ่งกำลังอยู่ในเหตุการณ์นั้นๆ โดยที่ต้องไม่มีการใช้คำหยาบหรือคำที่โจ๋งครึ่มแต่อย่างใดเพราะไม่อย่างนั้นแล้วนิยายอีโรติกจะกลายเป็นนิยายปกขาวหรือนิยายโป๊ไปในทันทีทันใดเลยทีเดียวเชียวครับ

การเขียนพรรณนาในฉากอัศจรรย์หรือฉากพิศวาสของนิยายอีโรตอกนั้นนอกจะมีการเขียนแบบพรรณนาเลี่ยงๆ เพื่อไม่ให้เกิดคำไม่สุภาพแล้วในนักเขียนที่มีชั่วโมงบินสูงอาจจะเขียนฉากดังกล่าวด้วยการใช้คำเปรียบเปรยเป็น symbolic กับของบางอย่างที่เมื่ออ่านแล้วไม่น่าเกลียดแต่ก็สามารถชวนให้ผู้อ่านเห็นภาพได้อย่างดี

เมื่อพูดถึงเจ้าพ่อบทอัศจรรย์ในนิยายอีโรติกแล้วเห็นทีต้องยกให้บรมครูกวีเอกอย่างสุนทรภู่ครับเพราะท่านนั้นเขียนบทอัศจรรย์ออกมาเป็นคำกลอนได้อย่างไพเราะเพราะพริ้ง ไม่มีการใช้คำหยาบคาย โจ๋งครึ่มแต่มันกลับสื่อให้ผู้อ่านได้เห็นภาพและจินตนาการได้อย่างชัดเจนดังจะเห็นได้จากในนิยายคำกลอนเรื่องพระอภัยมณีครับ